MERCANTILIZACION DERA LUTA OMOSEXUAU, TANBEN ENA VAL D’ARAN

Èster omosexuau non ei bric aisit. Semble qu’era nòsta societat non tròbe pas tan simple er hèt de respectar era libertat de cadun a estimar coma mès li shaute. Que cau arribar a ua normalitat sociau ena que toti poderam exprimir-mos e víuer damb libertat, independentament deth color dera pèth, deth gènre o dera orientacion sexuau. Aguesta luta qu’auance en tot arténher quauqui drets, mès encara demoram çò de mès complicat: era normalizacion sociau.

Maugrat que i a associacions que pòrten mès de 30 ans en tot lutar pes drets des omosexuaus, en tot generar un ideari e un discors fòrça coerent e respectable; era luta s’a desvirtuat pes interèssi d’un aute sector, eth comerciau, qu’a convertit eth mon gai en un negòci.

Enes principaus ciutats deth mon capitalista e occidentau s’i tròben barris que son vertadèrs ghettos. Se tracte de barris enes que s’i concentren un gran nombre de negòcis orientadi ath mon gai en ua vision totaument masclista: tot son botigues sonque tà gojats. Aguestes zònes son plees de bars gais, otèls gais, negòcis gais, saunes gais… Quitament en tot arribar ar extrèm qu’èster gai a non ei cap ua opcion sexuau mès que s’a convertit en ua mèrca e en un negòci… e lèu lèu en ua mòda.

Deth 7 ath 14 de hereuèr s’organize ena Val d’Aran era dusau setmana Valdarangay, ua setmana d’esquí, activitats, léser, espòrt e relax entà gent gai. Entà gent gai damb sòs. Un programa plan farcit d’activitats, a on er occitan non i é bric present, a on es occitans gais auràn de cambiar as lengües des poderosi: eth castelhan e er anglés.

Que trobam ua contradiccion er hèt de voler egalitat de drets e propiciar activitats entà gais. Que credem que calerie lutar entara normalizacion der hèt omosexuau, mès semble qu’aqueri que viuen deth ghetto gai ja les interèsse que jamès non s’artenhe cap era egalitat sociau.

Urosament non toti es gais e lesbianes entren en aguest estereotip, ne tanpòc hèn vida en aguesti ambients. Sonque son liures es gais e es lesbianes qu’eviten aguesta mercantilizacion dera sua luta sociau.

PRO D’IPOCRISIA!

Era comunitat autonòma de Catalonha qu’ei un territòri autonòm laguens der estat espanhòu. Qu’ei compausat per ua part de Catalonha (exceptades es comarques administrades per Aragon e es comarques der estat francés) e ua petita part d’Occitània: era Val d’Aran.

Es aranesi que decidiren per volontat populara, apartier ara confederacion catalano-aragonesa er an 1313, en tot incorporar era Val en Catalonha. Que cau díder qu’ar estat francés non li a jamès agradat aguesta decision des aranesi, era Val qu’a estat 17 còps aucupada per tropes franceses e encara en dia d’aué aguesta França fanatica pes termières “naturaus” reclame era val d’Aran laguens era francofonia.

Eth pacte der an 1313 d’Aran damb Catalonha se resolec damb ua lei especiau, un privilègi nomentat Querimònia, que siguec en vigor enquiar an 1834 quan era Val siguec annexionada pera fòrça tà Espanha e includida laguens dera província de Lhèida. Que cau díder que Catalonha ja non ère cap un territòri sobiran e non podec hèr arren entà sauvar es quites privilègis, perdudi un sègle abans, e donques tanpòc es des aranesi.

Er an 1991, laguens deth marc der Estatut d’Autonomia de Catalonha, se dintrèc en vigor era lei d’Aran e era Val comencèc a auer ua sòrta d’autogovèrn. Eth Conselh Generau d’Aran comence a legiferar en çò que pòt. Er an 2006 er occitan deven lengua oficiau en tota era comunitat autonòma de Catalonha e er an 2010 se presente en Parlament de Catalonha era Lei der aranés, entà garantir es drets lingüistics des parlants d’occitan.

Totun, er aparelh der estat espanhòu se’n fot de Catalonha e se’n fot encara mès d’Aran. Mos dèishen jogar com s’auéssem país, mès quan cau decidir qu’ei solament Espanha qui decidís.

Catalonha que vò reorganizar era sua division territoriau. Es 4 províncies en vigor tre er 1834, an dera integracion d’Aran en Espanha, non son cap ua bona solucion entà administrar eth país. Qu’ei per açò qu’enguan eth Govèrn de Catalonha elabòre ua auta division administratiua, en tot cambiar es 4 províncies per 7 vegueries. Era Val d’Aran demorarie, segontes aguesta lei, laguens d’ua vegueria nomentada “Naut Pirenèu e Aran” mès damb un tracte de relacions bilateraus entre eth Govèrn d’Aran e eth Govèrn de Catalonha.

Aguesta naua lei de vegueries contraditz era lei d’Aran de 1991 e eth tèma qu’a estat profitat pes dues fòrces politiques deth Conselh Generau d’Aran coma arma politica.

Per ua banda Convergéncia Democratica Aranesa (CiU) acuse eth tripartit d’anar en contra dera volontat deth pòble aranés, maugrat èster eth partit que hec dera Val d’Aran ua comarca mès de Catalonha e en tot èster CiU en favor des vegueries.

Per ua auta banda Unitat d’Aran (PSC-PSOE), partit que govèrne era Val d’Aran amassa damb eth PRAG, que parle de desafeccion. Eth Sindic d’Aran qu’a menaçat eth trincar damb eth PSC-PSOE mès non ac hè, ditz que demanarà a Madrid çò que Barcelona non vò dar, e quitament a menaçat damb declarar era independéncia dera val. (RAC1, el món a RAC1 3/2/2010)

En Libertat! Val d’Aran auem era boca petita e non mos empassam istòries. No les impòrte cap Aran, e encara mens Occitània. Que denonciam damb fermetat usar es interèssi deth país damb finalitats partidistes.

No èm cap d’acòrd damb era lei de vegueries, qu’ei un atemptat contra eth pòble aranés. Mès qu’èm conscienti qu’era vegueria ei un substitut dera província, dera qu’eth Govèrn d’Aran n’a trèt tant de profit.

Qu’auem ua estacion de trèn a 20 quilomètres de Les (en Marinhac), es aeropòrts mès pròplèus son en Tarba e en Tolosa; mès es comunicacions per transpòrt public entre Aran e era rèsta d’Occitània son nulles. Es diferenti govèrns deth Conselh Generau d’Aran qu’an hèt politica en clau espanhòla. Qu’an tirat profit dera Deputacion de Lhèida e dera Generalitat de Catalonha.

Pro d’ipocrisia! Que reclamam qu’aguest patriotisme que mòstren es fòrces politiques araneses sigue reau, qu’UA trinque damb eth PSC-PSOE e que CDA trinque damb CiU. Que reclamam un virament de 180 grads ena politica aranesa; de cara tà Occitània, dera madeisha manèra qu’ac hè era Garona.

PRO D’OFENSIVA URBANISTICA ESPECULATIUA. NON AS JÒCS D’IUERN DE 2022

Jordi Hereu, baile dera ciutat de Barcelona, mos estonèc a toti damb era inesperada anóncia d’acuélher es Jòcs Olimpics d’Iuèrn de 2022, en ua candidatura nomentada “Barcelona-Pirenèus”.

Arrés non a compdat qu’es barcelonesi hugiren dera ciutat entà poder víuer damb dignitat eth 1992. Arrés non s’arrebrembe des presoèrs preventius; joeni que non auien cometut cap de delicte sigueren empresoadi pendent durauen es olimpiades de 1992; preventiuament!.

Es classes dominantes dera Val d’Aran an començat de salieuar damb aguesta naua candidatura. Semble que toti es que popen dera popa de Baqueira(sic) ne vòlen trèir profit. Aqueri que contròtlen es sòs dera val, se’n foten dera candidatura de Chaca (ciutat mès pròplèu que Barcelona), mès hèn tot çò de possible entà tirar-ne profit politic e economic d’uns eventuaus Jòcs Olimpics d’Iuèrn ena nòsta Val amassa damb Barcelona.

Tant en 1992 coma ans mès tard damb era patetica invencion deth Fòrum des Cultures, era ofensiua urbanistica e especulatiua en Barcelona siguec desproporcionada. Aguestes operacions comportèren ua brutau repression des movements sociaus, era coesion e eth teishut sociau des barris dera ciutat ne gesseren fòrça prejudiciadi.

Cau díder, qu’ena val d’Aran, era ofensiua urbanistica, especulatiua e toristica, a empedit era creacion de teishut sociau. Er associacionisme ena Val d’Aran qu’ei nul.

Dera madeisha manèra qu’en 1992 e en 2004, Hereu òpte per un gran eveniment coma mejan entà convertir Barcelona en un reclam toristic en lòc d’atier es besonhs quotidians des vesins e vesies dera ciutat. Era politica de creishement exorbitat dera ciutat qu’arrespon as interèssi de granes enterpreses e govèrns internacionaus. Es politiques per çò qu’ei der abitatge, escòles mairaus, transpòrt public, dependéncia, gent grana o integracion contunhen d’èster precàries. Çò de madeish qu’auem actuaument ena Val d’Aran.

Barcelona ei ua grana botiga a on cau pagar quitament entà respirar. Non volem que mos estrossegen era val d’Aran. Aran ei un país, non pas ua botiga! Er an que non nheuarà, mos calerà emigrar a toti.

50 ANS DER ASSASSINAT DE QUICO SABATÉ

Eth 5 de gèr passat, hec cinquanta ans der assassinat de Quico Sabaté, un des maquis mès mitics e coneishudi de Catalonha. Dempús d’auer lutat ena Guèrra d’Espanha ena “Colomna de Durruti” s’exilièc en 1939 en estat francés des d’on comandèc un grop de guerrilhèrs que hègen incursions en estat espanhòu en tot combàter es fòrces d’aucupacion franquistes.

Eth 1959 arrecebec era letra d’un companh arrestat en Barcelona e condemnat a 30 ans de preson. Sabaté decidic realizar ua incursion en territòri espanhòu damb eth sòn grop de maquis. Deth 17 de deseme de 1959 ath 3 de gèr de 1960 Quico e es sòns òmes artenheren dehúger es patrolhes, prumèr de Gendarmes e de Guardia Civil apostades peth Pirenèu. Mès fin finau, eth dia 4, en tot trobar-se refugiadi en un ostau, “Mas Clarà”, plaçat enes montanhes entre Girona e Banhòles sigueren acaçadi pera Guardia Civil. Dempús d’ua intensa tiralha, moriren toti es òmes de Quico a excepcion d’eth, qu’artenhec húger, grèument herit en ua cama, ua cueisha e en còth. Quasi de miracle en sòn estat, crotzèc er arriu Ter e arribèc en Fornells de la Selva a on pugèc sus un tren damb era intencion d’arribar en Barcelona. Descorbit peth maquinista, sautèc a un aute tren, mès era Guardia Civil ja ère sus era pista per avís des ferroviaris. Enes proximitats de Sant Celòni sautèc deth tren, e, ja ena vila, quan cercaue un mètge, en ua tiralha damb eth somatent Abel Rocha, queiguec mòrt. Èren es 8 deth maitin deth 5 de gèr de 1960 e Quico auie 44 ans.

Quico ei enterrat en cementèri de Sant Celòni a on cada an, eth 5 de gèr (dia dera sua mòrt) s’i realize un omenatge ara sua memòria. Dues pellicules an tractat sus era vida de Quico Sabaté:

▪ Behold A Pale Horse (1964), dirigida per Heired Zinnemann.
▪ Metralleta Stein (1974), dirigida per José Antonio dera Loma.

Mès informacion:
http://50aniversariquicosabate.blogspot.com/
http://casalquicosabate.blogspot.com/2010/01/inici-dels-actes-commemoratius-any.html

SOMIU DE COPENAGA

Aguest 18 de deseme passat se clausurèc era reünion mondiau de Copenaga sus er escauhament climatic. Tau e coma mos ac demoràuem, es negociacions entre govèrns non an permetut pas arribar a cap acòrd mès tà delà de çò simbolic, sense cap sòrta de valor, e que non aurà cap efècte ena reduccion de contaminacion de CO2 dera planeta. Ath delà, aguesta reünion mos a ensenhat que se contunhe de cavar eth varat entre es estats nomentadi occidentaus e es estats mès praubi.

Non ne podie gésser arren de concrèt e util d’aguesta amassada qu’a costat milions, e b’ei un error demorar un miracle dera part des caps des estats occidentaus, es quaus produsissen era majoria d’emissions e s’opausen ara decreishença.

Eth govèrn francés a argumentat qu’era energia nucleara ei ua alternatiua cresibla, çò qu’ei un grèu error e reafirmam era nòsta oposicion mès fèrma ad aguest tipe d’energia.

Existís aué un cambiament climatic causat, en grana part, pera activitat umana que qüestione eth futur dera planeta, mès non a cap de sentit voler sauvar-lo sense cambiar radicaument eth sistèma de societat.

Eth capitalisme, per natura, impause tostemp mès produccion e mès consum, sense tier en compde es besonhs deth pòble. Non podem contunhar de víuer atau e cau que toti prenesquem consciéncia que mesures o reformes internacionaus non amiaràn a tèrme cap solucion vertadèra se non cambiam de sistèma economic e sociau.

Copenaga non a cambiat arren, e tanpòc non cau demorar arren dera reünion de Mèxic anonciada entà noveme 2010. Cau que trebalhesquem toti, tre ara, entà per’mor de bastir ua naua societat basada en metòdes de produccion e de consum de proximitat, sociaument justi e que respècten era diuersitat culturau e biologica dera planeta.

SOLIDARITAT DAMB EGUNKARIA

Que hè sèt ans qu’er aparelh judiciau espanhòu clausurèc Egunkaria, er unic jornau existent en lengua basca, e qu’empresoèc quauqui directius e trabalhadors deth rotatiu basc.

Sèt ans dempús es directius de Egunkaria que sigueren ager ena Audiéncia Nacionau espanhòla (principai tribunau d’estat). Quitament eth fiscau ditz qu’aguest jutjament non a cap de sens, mès arren non pòt pas arturar ua maquina judiciau que mos menace a toti. 

Eth cas Egunkaria qu’ei un escandal que hè sèt ans qu’existís. Es detenguts que sigueren torturadi e empresoadi; eth jornau, clausurat. Es trabalhadors tath caumatge, e es parlants de lengua basca, sense un jornau ena sua lengua.

Sèt ans dempús, eth quite tribunau qu’inicièc ua operacion, conscient que çò que hège ère ua pegueria, que ne torne a hèr ua auta e qu’obligue as arrestadi a passar un jutjament orau, maugrat qu’eth fiscau, teoricament eth acusaire der estat, arreconeish que non i a cap de pròva, ne ua soleta.

 Barrar un jornau qu’ei un hèt fòrça grèu. Barrar er unic jornau qu’existís en ua lengua minorizada qu’ei encara mès grèu. Sèt ans dempús, era gravetat qu’ei encara mès grana en tot veir qu’eth pròpi tribunau afirme que non i auie motius entara clausura.

Non i a cap de delicte, mès se n’i auesse agut, tanpòc calerie pas auer barrat eth jornau. Imaginatz qu’eth director de “Le Monde”, de “Avui” o de “El País” auessen cometut un delicte: segurament s’aurie tractat era persona mès jamès non s’auesse cap barrat eth jornau.

E ara qui compensarà tot açò? Qui compensarà es tortures? Qui compensarà er esfòrç qu’an hèt es trabalhadors d’Egunkaria? Qui compensarà er esfòrç de crear Berria?

E es pegueries se repetissen, eth passat dimèrcles dia 16 se proïbic ua manifestacion en Madrid en favor d’Egunkaria damb era desencusa qu’ère un ‘jornau terrorista’. 

Un des problèmes mès grèus qu’a er estat espanhòu ei eth dera inseguretat juridica eth qué se tròben es sòns ciutadans. Forçadi a sostier ua estructura e uns tribunaus, mès que mès ena Audiéncia espanhòla, qu’ei un autentic laueg de procediments arbitraris e d’impunitat.

Cronica der acte public en Madrid en defensa dera libertat d’expression

Dimèrcles dia 16, s’amièc a tèrme en CSA Fe10 deth barri de Lavapiés de Madrid un acte public a on s’expliquèren interessanti aspèctes deth cas Egunkaria e era libertat d’expression en estat espanhòu. Assistiren ar acte ues 40 persones de totes es edats,  e auec ua durada aproximada de dues ores e mieja. Exposèren en forma de taula redona, per aguest orde, es següentes 4 persones:

• Roberto Montoya (Viento Sur). Roberto que resumic brèvament era istòria d’Egunkaria tre era sua fondacion, e coma arrebrembe aqueth barrament deth diari e es dies posteriors.

• Joana G. Grenzner (Diagonal). Joana que volec hèr ua revision a diuèrsi casi a on s’a censurat era libertat d’expression en estat espanhòu enes darrèri ans. Que hec un resumit de multiples casi en tot començar des deth barrament deth diari e dera ràdio Egin, enquiara proïbicion d’aufrir es sòns concèrts en estat espanhòu ath grop Soziedad Alkoholika.

• Dardo Gómez (Secretari generau dera Federacion de Sindicats de Jornalistes). Dardo que remerquèc quini son es drets en çò que tanh ara libertat d’expression de quin mejan que sigue de comunicacion, segontes era norma espanhòla qu’ac regule. Atau, considère qu’ei totauments injust e sense rason eth barrament d’Egunkaria. Qu’arrebrembèc tanben diuèrsi exemples grèus ena manipulacion d’informacion per part de mejans de comunicacion espanhòus, qu’en cap cas an estat denonciadi ne sancionadi. Ne transmetec era sua preocupacion e qu’exprimic eth sòn desir qu’eth pòble denóncie aguesti casi.

• Martxelo Otamendi (Ex-director de Egunkaria). Martxelo qu’expliquèc, en prumèra persona, coma viuec eth es moments deth barrament deth diari, des deth moment que l’arresteren en casa. Que volec remercar, sustot, eth sòn gran estonament en aqueth moment dera detencion, donques qu’ei quauquarren qu’en cap moment s’ac auie demorat. Qu’indiquèc, tanben, qu’en totes es caishes de carton que s’emportèc dera sua casa era Guardia Civil, qu’a priòri podien semblar èster plies d’armes, auien tota sòrta d’objèctes normaus, coma ua ikurriña, diuèrsi libres e ua ampla colleccion de notícies qu’auie sauvada sus Formule 1, un espòrt sus eth que bèth dia trabalhèc.

Un còp finalizades es exposicions se dèc lòc a un torn de comentaris e qüestions per part des assistents, a on cau destacar er interès per conéisher eth desvolopament des dus dies de jutjament d’aguesta setmana e es impressions de Martxelo. Er ex-director d’ Egunkaria que resumic çò de vengut en aguesti dus dies, e que remerquèc er estonament generau que provoquèren es declaracions deth guardia civiu, que soslinhèc que siguec eth qui dèc era orde deth barrament d’Egunkaria, quauquarren que per lei non li concor pas.

Entà dar fin ad aguest acte, s’arrebrembèc era convocacion entad aguest pròplèu dissabte 19 de deseme d’ua manifestacion en Madrid, dempús Puerta del Sol entàs 17:30 dera tarde. Maugrat era desautorizacion iniciau deth govèrn espanhòu, pr’amor qu’era celebracion dera manifestacion poderie violentar es mainatges e familhes aquiu presentes, se demore era responsa ath recors presentat pera Plataforma de Supòrt a Egunkaria en Madrid. En tot preveir qu’aguesta responsa arribarà tard, se demanèc era assisténcia de toti es interessadi ad aguest acte, en tot demorar que fin finau pogue celebrar-se.

Fin finau, s’expliquèc qu’era Plataforma organize un eveniment en favor d’Egunkaria entà finaus deth pròplèu mes de gèr de 2010, en ua data encara per confirmar. Çò mès probable qu’ei qu’aguesta data sigue eth 23 de gèr, en tot coïncidir damb ua setmana complèta de jutjaments contra Egunkaria entre es dies 25 e 29 deth madeish mes.

Entà mès informacions, que podetz seguir es hèts dempús dera web dera Plataforma: http://www.nodo50.org/madridegunkaria/

GEORGES IBRAHIM ABDALLAH, 25 ANS DE TERRORISME D’ESTAT



Er 1 de deseme passat, es nòsti companhs de Libertat Bearn se concentrèren deuant des jutjats de Tarba entà protestar contra ua farsa judiciau que vò contunhar de mantier empresoat ar activista libanés Georges Ibrahim Abdallah. Aguest còp eth pretèxt a estat refusar ua extraccion d’ADN. Libertat Val d’Aran, que vò hèr difusion des hèts, pr’amor qu’era premsa non informe guaire, mès que mès, quan ei sus terrorisme d’estat.

Eth mes d’octobre passat se compliren 25 ans der empresonament deth militant comunista libanés Georges Ibrahim Abdallah enes presons der estat francés. Er an 2003 se li concedic era libertat condicionau, mès que seguís empresoat per trecimacis dera maquinària politica judiciau francesa e per mor des pressions israelianes e nòrd-americanes entà hèr impossibla era sua desliurança. Er an 1984 siguec detengut en Lion acusat de portar documentacion faussa, auer armes e explosius.

Libanés de familha crestiana maronita, comunista, antisionista e antiimperialista, Georges Ibrahim hec part deth Front Popular entara Desliurança de Palestina, en tot participar ena resisténcia ara aucupacion israeliana deth sud deth Liban eth 1978, e eth 1979 siguec un des principaus impulsors dera creacion des Fraccions Armades       Revolucionàries Libaneses (FARL).

Es FARL, coma organizacion armada marxista revolucionària e arabista, centrèc era sua activitat en atac ara preséncia coloniau israeliana, nòrd-americana e francesa en Liban, en tot collaborar damb era resisténcia palestina ena sua luta per un estat palestin.

Er an 1982, damb era complicitat d’occident, Israèl inicièc era operacion “Pau entà Galilea”, ei a díder, era invasion deth Liban, damb un balanç de mès de 30.000 mòrts e uns 45.000 herits, e auec lòc eth famós genocidi de Sabra e Shatila. Qu’ei a compdar d’aqueth moment qu’es FARL despleguèren era sua activitat armada en tot esténer era sua luta en Euròpa. Atau, en gèr de 1982 executèren Ray Charles, adjunt militar dera ambaissada nòrd-americana en estat francés, e uns mesi dempús eth secretari dusau dera ambaissada israeliana en París e cap deth Mossad en territòri francés Yakov Marsimantov.

Dempús dera detencion de Georges Ibrahim er an 1984, eth Govèrn algerian intercedic per eth deuant der executiu francés e es companhs d’organizacion d’Ibrahim Abdallah realizèren ua sequestracion entà escambiar er ostatge e liberar eth comunista libanés.

Eth govèrn executiu francés acceptèc, er ostatge siguec liberat mès er estat francés non complic er acòrd. Dus ans dempús, Abdallah siguec condemnat a quate ans de preson a despièt des pressions nòrd-americanes e israelianes entà que siguesse a perpetuïtat. Era escadença entà alongar-li era condemna arribèc per mor d’ua sèria d’atemptats en París reivindicadi peth Comitat de Solidaritat damb es Presoèrs Politics Arabs e que sigueren utilizadi entà implicar a Abdallah ena mòrt de Charles Ray e Yakov Barsimantov, maugrat non i a pas pròves dera sua participacion en aguestes accions.

Er an 1987 Georges Ibrahim Abdallah siguec condemnat a perpetuïtat damb un minim de quinze ans d’empresoament, e en aguesta condèmna i joguèren un papèr fonamentau es pressions personaus hètes per Ronald Reagan e François Mitterrand. Dempús de 1999 Ibrahim Abdallah que poirie èster en libertat damb era simpla aplicacion deth còdi penau francés mès, dempús d’auer presentat era setau demanda de libertat condicionau, se tròbe encara empresoat.

Tot aguest calvari juridic met en evidéncia, un aute còp, eth caire estrictament politic deth sòn empresoament.

Er an 2003 se li concedic era libertat condicionau, pòc dempús eth ministre de justícia francés, Dominique Perben, ordenèc ath fiscau generau de Pau que presentèsse un recors d’apellacion contra aguesta decision e coma conseqüéncia Abdallah contunhèc empresoat. Er argument entà mantier ena preson Georges Abdallah siguec “er impacte susceptible de provocar-se en França, Israèl e enes Estats Units damb era sua desliurança”. Pòc dempús, ua modificacion legislatiua signifiquèc qu’era metuda en libertat des presoèrs politics passaue a depéner d’un Tribunau Especiau mès restacat damb eth poder executiu, e justament ad aguest se dirigiren es servicis de contra-espionatge francesi, era DST, en tot alertar que “pr’amor dera sua personalitat emblematica ena luta antisionista, era sua desliurança constituirie, sens dubte, en Liban un eveniment.”

B’ei vertat que se bèth còp tornèsse tath sòn país, serie arrecebut coma un eròi. E non sonque en sòn país; pertot eth mon es movements que participen ena luta revolucionària celebraram era sua desliurança.

Totun, era justícia francesa seguís en tot hèr trecimacis entà tornar-lo a empresoar cada còp que complís ua condemna. En hereuèr de 2007 Abdallah sollicitèc per setau còp era libertat condicionau e eth 10 d’octobre d’aqueth madeish an era demanda siguec refusada. Pòc dempús, se li apliquèc damb caractèr retroactiu era lei Dati, de hereuèr de 2008, que permet, pera mantenença dera ”seguretat”, er empresonament en institucions especiaus d’aqueres persones que, maugrat auer complit era condemna, contunhen d’auer ua “especiau perilhositat”.

Hè quauqui ans, George Ibrahim Abdallah, amassa damb J.Marc Rouillan, heren un comunicat dempús dera preson en tot díder: “ja non son es nòstes organizacions combatentes çò que perseguissen, ja non existissen pas, qu’ei era nòsta memòria collectiva e ua part der auviatge dera quèrra revolucionària internacionalista. Eth nòste combat a arraïtzes prigondes e ancianes”. De plan segur qu’ei aguesta declaracion d’intencions çò que fondamente era sua “especiau perilhositat”.

Debat sus era identitat nacionau: VERGONHA!

Eth ministre francés Eric Bresson lancèc eth Gran Debat sus era identitat nacionau (francesa). Aguest debat a un fòrt resson mediatic, e quitament n’auem entenut a parlar ath delà dera termièra politica der estat francés.

Se tracte d’un debat viciat. B’ei fòrça evident que se tracte d’ua manipulacion politica deth poder entà inculcar bères fòbies de caire paranoïc tipiques deth nacionalisme d’ultradreta, e que sage de hèr a passar bèri clichés preconcebudi coma se siguessen idèes deth pòble. Urosament er estat francés ja non ei enes ans 1930 e es francesi non vòlen pas èster definidi coma blonds damb uelhs blus, crestians, eterosexuaus e francofòns. E totun aguest ei eth principi deth debat, retornar ar esperit ultranacionalista dera “éducation nazionale” de “nos ancêtres les Gaulois”.

COMUNICAT

Libertat Aran se bastís en tot éster ua iniciativa occitanista en territòri aranès. Era vision que percebem sus era nacion occitana ei era de progrès. Occitania que se desvelhe e cada viatge més, era joenessa qu’ei en tot concienciar-se de qu’era realitat deth nacionalisme occitan ei en tot bastir-se. Ara mes que jamès, auem de hèr fòrça enta que es naues generacions occitanes siguen premanides enta plantar cara ath centralisme francés, espanhòu e italian.

Er objectiu qu’auem d’artènher ei eth de bastir un moviment fòrt que lute peth país occitan, peth anticapitalisme e peth internacionalisme.

Nosati patim eth centralisme der estat Espanhòu, que saje tostemp d’amagar es lengues que non son eth castelhan, mès auem ua causa fòrça importanta mès pas aprofitada, era oficialitat der occitan (aranés),  auem de hèr sente era nòsta votz en tot caminar jos eth drapèu dera libertat e era solidaritat.

Des de Libertat Aran volem hèr veir ara gent aranesa que non sonque se parle occitan ena Val d’Aran, senon que i a un país ath darrèr cada còp damb mès gent que lute pera sua lengua, tostemp minoritzada e perseguida.

Amassentmos toti enta artènher eth crit de responsa ath opresor, ara mes que

jamès.

VISCA OCCITANIA LIURA!

Video dera manifestacion de Carcassona hèt per Libertat Bearn.